:+:'KaE':+:'s space: Blog

special thanks

Fri, 06 Jul 2007 08:49:54 GMT

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไป เหนื่อยๆ ชั้นเรียนมา 4 ปี เพื่อวันที่เค้าบอกว่า กระดาษแผ่นเดียวที่ได้รับ แต่กระดาษแผ่นนี้ไม่น่าเชื่อว่ากลับทำให้ใครต่อต่อใครที่ได้รับมีแต่รอยยิ้ม และความภาคภูมิใจ จากครอบครัวแลัวตัวเอง ณ เวลาที่มาถึง แท่น แทน แท้น เมื่อรับจากสมเด็จพระเทพ ดีใจ+ ตกใจ จนลืมเอางานเรย แถมถอยตั้ง 4 ก้าว ดีนะไม่สะดุดบนเวที อิอิ จิตใจไม่อยู่กับตัว นึกแล้วยังขำตัวเองเรย thank เริ่มจากไรดีอ่ะ ขอบคุน คุณแม่ที่ทำให้ลูกมีวันนี้..(รักเด็กค่ะ) น้องเซฟ น้องแพท ที่โดดเรียนมา (ดีมากไอ้น้องรัก) - พี่ปู ขอนคุนนะคะที่มาช่วยถ่ายรูป แบกของ เดินตาม ตลอดทั้งวัน - น้องรหัส เมย์ จิน แจน สำหรับของขวัญ+ช่อดอกไม้ และคอยเอาอาหารมาให้พี่ได้รองท้อง - พู ขอบคุนนะที่มางานพร้อมหมอนหมูอู๊ดๆๆๆ เรารักแกนะ - ดีกับริษา ขอบคุนสำหรับกรอบรูปน่ารักๆ ได้ใช้แน่ๆ - เจี๊ยบ ถึงแม้จะมาช้าแต่ดีใจที่ได้มา พร้อมกับช่อดอกไม้น่ารักๆ - อชิ ตุ๊กตาแมวที่แกให ้น้องชั้นแย่งเอาไปนอนด้วยอ่ะ ขอบคุนนะ - โบว์ ขอบคุนนะกับตุ๊กตาหมี ขอบคุนpapa &mama ด้วย - พี่นนท์ piglet น่ารักมากค่ะ ขอบคุนนะคะ - พี่รงค์ ขอบคุนนะคะที่มา และมาช่วยถ่ายรูปให้ - หมูอ้วย moomin สำหรับข้อความถึงแม้ตัวเองมาไม่ได้นะ - ชมพู่ ขอบคุนนะ รักษาสุขภาพด้วยล่ะ - เมย์ แกเหนรับน้องดีกว่าชั้นเหรอ แต่ก็ขอบคุนนะที่โทมา - ยุ้ย ขอบคุนนะสำหรับดอกไม้-ของขวัญที่ไม่ให้เปิดก่อนวันอาทิตย์เนี่ย - พี่กลุ่ม พี่ป๋อม พี่โก๋ พี่นิตย์ กับลูกโป่งจุ๊บๆ+ตุ๊กตาหมู - พี่ติ๊ก ขอบคุนนะคะสำหรับหมีแพนด้า หมีแพนด้า - พี่ๆ ตึก 84/4 ออก ขอบคุนสำหรับกรอบรูปนะคะ - พี่ๆ ตึก 84/6 ออก ขอบคุนนะคะ สำหรับดอกไม้ - พี่ๆ ตึกปกส3 ขอบคุณนะคะ อัลบัมรูปได้ใช้แน่เรย หวังว่าคงไม่ตกหล่น ถ้าไม่ได้เอ่ยชื่อครายบก็ขอโทษด้วยนะคะ ขอบคุนทุกคนมากๆ ที่ยังนึกถึง ตอนนี้เหนื่อยและเมื่อยไปทั้งตัวเรยอ่ะ ขอไปนอนก่องนะ

ข่าวจร้าาา

Mon, 18 Jun 2007 13:25:51 GMT

ถ้าข้อความที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ เพื่อนๆคงจะงงว่ามันยังไงกานแน่ แฮะๆๆ คือว่า กำหนดการของจริงของคนะเราออกแร้นนนนน - วันจันทรที่์ 2 ก.ค. 2550 7.00 น. ซ้อมที่บางขุนนท์ รังนอนเก่าของเราเอง - วันอังคารที่ 3 ก.ค. 2550 12.30 น. ซ้อมที่ศาลายา โอ้ ศาลายา OP ของเราเอง - วันพุธที่ 4 ก.ค. 2550 6.00 น. ซ้อมเจงงงง ที่ สวนอัมพร คาดว่าออกประมาณ 10 น. และ ต้องกลับมาถ่ายรูปที่ศิริราช(ราชแพทย)์ต่อ ตอน 13 น. - วันพฤหัสบดีที่ 5 ก.ค.2550 น. เค้าไม่บอก แต่คาดว่าน่าจะเช้าเวลาไม่ไกลจากวันที่ 4 ที่เพื่อนๆได้ฟังอะไรจากปากของเราไปนั้น ขอให้ท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการรับฟัง ด้วยความปราถนาดีจากtuangog

ไม่รู้อ่ะ

Sat, 28 Apr 2007 09:08:15 GMT

กลับจาไปหัวหินมาอ่ะ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆเป็นงายบ้าง พู... ดี... ตาล... เจี๊ยบ... โส... เป็นงายบ้าง เหนื่อยมั้ย ต้องกลับไปทำงานวันจันเหมือนกันนิ เฮ้อ..อยากอยู่เที่ยวนานกว่านี้จังเรย ยังไม่อยากกลับเรยอ่ะ คิดถึงเพื่อนๆนะ ไม่รู้จะได้เจอกันเมื่อหร่ายยย คงได้มีโอกาสเจอกันอีกนะ บับบาย

วันนี้

Mon, 09 Apr 2007 15:14:20 GMT

เฮ้อ . .. ... .... เบื่อ . .. ... .... เบื่อมาก . .. ... ยังไม่อยากทามงานเรยอ่ะ ่รู้และนะว่าอยู่ที่หนาย . .. ... แต่ได้ในward ที่เลือกก็ค่อยดีหน่อย . .. -คิดถึงเพื่อนๆๆๆๆๆ ทู้กคนนะ . -ตอนนี้อากาศบ้าบอเด๋วร้อนนนน เด๋วฝนตกกกก รักษาสุขภาพด้วยเปงห่วง

Ummmm

Thu, 01 Mar 2007 12:08:11 GMT

เพ้อ

วันที่เธอ

ไปกับเขายังเจ็บ

อยู่ในใจอยากให้มันผ่านพ้น

ลืมไปสักทีแต่มันกลับยิ่งฝังลึกลงไปทุก

วินาที ยิ่งทนยิ่งฝืนเท่าไหร่ยิ่งทรมาน บอกตัวเองต้อง

ทำให้ได้ลืมวันเลวร้ายแล้วเดินต่อไปจากนี้แต่ว่ามันก็เพ้อ ว่าเธอคง

จะย้อนคืนกลับมา สักวัน และไม่มีทางที่เธอจะตัดใจ

ไปจากฉันเมื่อเราต่างก็รักและก็เคยผูก

พัน ยิ่งเพ้อยิ่งทำให้ใจเจ็บช้ำ

ติดอยู่กับวังวนที่

ต้องทน

ต่อไป เพราะมัน

ยังฝืนทำใจไม่ได้ แต่คงมีสักวั

ที่จะผ่านไปพบวันใหม่ เพื่อให้ใจมันพร้อมที่จะลบเรื่องเธอ

end

Sat, 17 Feb 2007 09:47:03 GMT

และแล้ววันนี้ก็มาถึงอ่ะ จบแว้ววววววว ไม่คิดเหมือนกานว่า 4 ปีที่ผ่านมาจะไวขนาดนี้ ยังคิดถึงภาพเก่าๆเมื่อยังอยู่ที่ศาลายากันอยู่เรยอ่ะ ปี 1 ปี 2 ปี 3 ปี 3.5 มีมั้ยเนี่ย ปี 3.9 อ่ะมีป่ะ และแล้ว ปี 4 และของและแล้วก็จบ จบกัน จบเจงๆ ยังอยากมีความสุขกับการเป็นนักศึกษาอยู่เรย T_T ต่อไปช้านต้องทำงานแล้วเหรอเนี่ย ต้องเริ่มทำงาน 2 เมษานี้แล้วอ่ะ ช้านคงแก่แล้วเจงๆ เอ..หลับแล้วตื่นมาใหม่ก็ยังเหมือนเดิม โอ้ ชั้นไม่ได้ฝันไป ไม่รู้ว่า ward ที่ได้จะได้อาราย ที่เลือกไว้ไม่รู้ว่าจะได้อะเป่า สอบสภาก็ยังไม่รู้ผล เพราะยังไม่ได้สอบ55 เดือนมีนา นี้แหละ ไม่ใกล้ไม่ไกล เป็นกามลางใจให้กันด้วยนะ เพราะต้องผ่านว่ะ -มะรุว่าเพื่อนๆเปงงายกานบ้าง เมื่อหรายจะนักเจอกานซะทีอ่ะ คิดถึงจาง -ทามมายช่วงนี้มันเหงาๆยังไงก็ไม่ร (แบบว่า ความเหงาที่ไม่มีครายเข้าใจอ่ะ)ุ -และอะไรๆของชั้นก็จบตามไปพร้อมกับวันนี้ด้วย จบซะที

รู้แล้วจึงมาบอก

Sun, 31 Dec 2006 14:56:29 GMT

Hi..Everybody เป็นจะใดบ้างอ่ะ ยังไงก็ Happy new year น้า ขอให้มีความสุขมากๆนะจ๊ะ

มาแก้เวลาอ่ะจ้า

ออกอากาศจากวันเสาร์ที่ 6 เป็น วันอาทิตย์ที่ 7 ม.ค. 2550 ช่อง 11 เวลา 14-16.00 น.

555+ ถ่ายทอดช่อง 11 ใครที่รับคลื่นไม่ค่อยได้ ภาพไม่ชัด (ดีใจด้วย) หรือไม่สามารถดูช่องนี้ได้เรย ก็เสียจาย
ด้วยนะ เอ หรือ จะดีใจด้วยดีอ่ะเด๋วมาดูการว่า i เก๋ เป็นอย่างไรบ้าง โปรดระวังทีวีของท่านในการรับชม เนื่องจากบุคคล
หน้าบานๆหัวโตๆจะไปผลุบๆโผล่ๆในจอของท่าน ตาท่านไม่ได้ฝาด ไม่ใช่ภาพหลอน ภาพที่เห็นนั้นผ่านการรีทัชมาเรียบร้อบ
แล้วจะเห็นเป็นใบหน้าโทรมๆๆ แต่...โดยปกติเราเป็นคนไม่ขึ้นกล้องอยู่แล้วอ่ะนะ อืมอืม แบบว่าๆ (พูดง่ายๆว่าโทรมมากของจิงเรย) แก้ตัวเล็กน้อย

เรายังยังม่ายได้บอกเรยช่ายมะว่ามันคืออาราย คืออย่างงี้ ในปีนี้ป็นปีที่คณะพยาบาลศาสตร์ ม.มหิดล
หรือ ศิริราช นั้นแหละ มีอายุครบ 111 ปี เค้าเลยมีจัดออกอากาศเพื่ออะไรก็ไม่รู้ แต่รู้ว่ามีการรับบริจาคเพื่อนำเงินไป
สร้างตึกใหม่และช่วยเหลือนักศึกษาที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ด้วย นั่นแหละและเค้าก็เลยสร้างละครสั้นๆๆไม่เกิน 45 นาทีมั้ง
เพื่อบ่งบอกถึงคุณค่าของพยาบาลอะไรทำนองนี้แหละ ไว้รอดูละกานยังไม่รู้เรื่องราวเป็นยังไงเรยเลยบอกไม่ได้อ่ะ

              - ตอนนี้ขึ้น ward อบห.อ่ะ (อุบัติเหตุ) ดีนะ เหมือนอากาศดีมีแอร์ แต่ความจิงไม่ใช่เรย อากาศไม่ค่อยถ่ายเทเรยอะไรๆก็วนเวียนอยู่ในนั้น
อาการไอก็เรยไม่หายซ๊ากที
              - ขอบอกยังเคืองไม่หาย dent ที่ ward ทำ contaminate ตอนใส่ tube ก็เล่นปรับ tube แบบกดที่เตียง pt.อ่ะปลาย tube ก็ลากที่เสื้อที หน้าที ลองใส่ 6 ครั้ง ยังใส่ไม่ได้อ่ะ สงสาร pt.มากเรย เราก็ได้แต่ดู พี่RNก็เตือน dent ก็ไม่ยอมเปลี่ยน tube เฮ้อ
              - ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลง ดูแลตัวเองดีๆนะจ๊าาา คิดถึงๆๆ

มาแล้ว ชีวิตเมื่อต้องเล่นหนัง

Tue, 19 Dec 2006 11:44:02 GMT

555+ หลังจากกลับมาเพิ่งมีแรงอ่ะ

ออกเดินทางตั้งแต่ ตี4 ของวันที่ 17 ธค ไปถึง ก็ 5.30 ถ่ายที่ อ.โพธิ์ธาราม จ. ราชบุรี คิดว่าได้พักเหรอ เปล๊า....ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวถ่ายได้ โอ้ เราเพิ่งมานะ ได้พี่อะตอมแต่งหน้าให้ พี่โจ๊กก็บอกว่าอ้อ หน้าน้องเค้าขอโทรมๆนะ เป็นฉากหนี นิช้านเพิ่งมาให้ช้านหนีเรยเหรอ ไปวิ่งหนีมา ยิ่งกว่าวิ่งสู้ฟัดอีก วิ่งที่สวน หนีลงเรือ พายเรือก็ไม่เป็นเค้าให้เอามือวิดน้ำเอา ลอดใต้ต้นบวบอีก ถ่ายต่อวิ่งอีกและ วิ่งที่คันนาไปๆมาๆ ใส่รองเท้าแตะวิ่งนะ เท้าระบมไปหมด ไปถ่ายต่อที่วัด และที่สถานีอนามัยในฉากต้องร้องให้ด้วยอ่ะ แฮะๆๆๆ แม่ในเรื่องทั้งตี ทั้งทุบ อาฉลวยว่าพยายามทำอารมให้ Iเก๋ก็ไม่ร้องให้ซ้ากที แบบว่าร้องไม่ออกอ่ะ น้ำตามานไม่ไหล อาว่าถ้าไม่ไหลจะชกละนะ แบบว่าอาคะหนูพยายามละอะ มานไม่ได้เองอ่ะ คนที่ดูน้ำตาพรากๆ แต่ ไอ้นี้ร้องไม่ออกซะงั้น อาอยากเปลี่ยนตัวก็คงไม่ทันละ หล่ะ แต่ไม่อยากเล่นละอ่ะ ได้แต่แผล ที่ศอก เข่า แขนก็เป็นรอยมือ แบบว่าไม่รู้สึกอ่ะ มันชา เปลี่ยนชุดตลอด เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ต้องป่วยต้องทรุดล้ม เปลี่ยนอารมตามซีน ถ่ายเข้าปาย ถ่ายไปเรื่อยๆมีเราแทบทุกฉาก แบบว่าโทรมสุดๆ กลับมาถ่ายต่อที่บ้าน เวลาก็ล่วงเลย ง่วงก็ง่วง 5 ทุ่มก็แล้ว อาศัยนอนข้างโอ่งเอา อากาศหนาวมาก ต้องใส่เสื้อคลุมตลอด ละอองน้ำก็เยอะ เราก็ยังถ่ายอยู่ ล่วงเลยเข้าตี 2 ง่วง หิว เหนื่อยๆๆๆ ถ่ายตลอดเลย ว่างไม่กี่ซีนเองอ่ะ นี่ขนาดถ่ายไปบ้างแล้วนะที่คนะ ยังมีมากมาย ฉากสุดท้ายจบที่ต้องตากฝนนนนนน และได้กับพระเอก แบบว่า อากาศหนาวมาก แค่นี้ตัวก็สั่นแล้วอ่ะต้องเปียกอีก แล้วก็เปียกเจงๆ สั่งเจงๆ หนาวมักๆ ถ่ายเส็ดก็ ตี 5ของวันที่ 18 ธค หมายฟามว่า ไม่ได้นอนเรยอ่ะ กว่า 24 ชม. คุ้มเรยนะกลับถึงหอก็ล้างหน้า อาบน้ำ นอน อ้อ กินยาด้วยอ่ะ หวัดกินแน่ๆ

- ขอบคุณนะคะอาจานที่อยู่เป็นเพื่อนจนถ่ายเส็ด

- ขอบคุณนะคะพี่ๆทีมงาน อาฉลวย พี่โจ๊ก พี่โจ้ พี่นาย พี่อะตอม พี่อุ๋มอิ๋ม และอีกพี่ๆๆๆๆที่จำไม่ได้เพราะไม่รู้ชื่อ เค้าเหนื่อยกว่าเราอีกอ่ะ

- ความเจงมันมีอารายที่มากก่านี้แต่เล่าไปก็ไม่หมดเพราะขี้เกียจพิม

- เหนื่อยเจงๆนะ ถึงเราเล่นถูก แต่เค้าเอาหลายๆมุมกล้องอ่ะ ต้องถ่ายหลายทีเรย

- กลับมาหวัดกิน ปวดแขนที่ต้องแบกลูกหลัก 3 โล วิ่งด้วย ปวดข้อเท้า ปวดขา โอ้.... หลับเป็นตายเรย หน้าโทรมมักๆ สิวก็ขึ้น

เมื่อความยุ่งยากเริ่มย่างกราย

Wed, 13 Dec 2006 10:48:14 GMT

เฮ้อ!!!!! ความลำบากมาถึง i เก๋ ตายแน่ หลังจากที่รู้ว่าต้องแสดงละครให้คนะ

เป็นบท สาวบ้านนา สาวใจแตกอ่ะ นักเรียนท้องก่อนแต่งอ่ะ เมื่อได้อ่านบทไม่ง่ายเรย อยากส่งบทนี้

ให้ปูเล่นแทนมักๆๆๆๆๆ แต่มันสายเกินไปแร้ว กำหนดการถ่ายละครก้อ ตอนแรกออกวันอาทิดที่ 17

ตอน 7 โมง แต่ดั่งฟ้าสาบ บทที่เราเล่น ต้องออกก่อนชาวบ้าน กองถ่ายมารับตอน 4.30 น.

เหยๆๆๆ แย่ว่ะ เสื้อผ้าทุกอย่างก็ต้องเอาไปเอง เสื้อ 7 ตัว กางเกง 7 ตัว สั้น ยาว สามส่วน รองเท้าผ้าใบ ร้องเท้าแตะ

โอยยยยยย !!!! ไม่จบนะ ต้องไปถ่ายก่อนที่ศิริราช วันศุกร์นี้ต้องออกจิตเวช และต้องรีบกลับมาที่คนะตอน บ่ายโมง

อาจารย์ลาหยุดเป็นว่าเล่นเรยเหมือนจะดีช่ายมะแต่ ช้านนนนน ต้องโดนชดเชยขึ้น ward มั้ยเนี่ย

ผกก. อ้อ ผู้กำกับอ่ะ ว่า ต้องถ่ายถึง ตี 4 วันที่ 18 เรยอ่ะ แบบว่าเอาทีเดียวคุ้ม ช้านจะตายมั้ยอ่ะ แต่เด๋วก้อรู้

แล้วจะเก็บบรรยากาศมาเล่าอ่านกานนะ

อย่า...ถ้า

Wed, 06 Dec 2006 09:09:39 GMT

                          ถ้าคุณโกรธใครขึ้นมาแล้วไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยแก้สถานการณ์
          จงทำด้วยตัวเอง
          บางทีใครคนนั้นอาจจะยังคงอยากเป็นเพื่อนกับคุณอยู่
          และถ้าคุณไม่ทำ พรุ่งนี้อาจสายเกินไป

                   ถ้าคุณตกหลุมรักใครสักคนแต่คนๆ นั้นไม่รู้ จงบอกเค้าไป
          บางทีคนๆ นั้นอาจจะกำลังรักคุณอยู่ด้วยเช่นกัน
          และถ้าคุณไม่บอกเค้า บางทีพรุ่งนี้อาจจะสาย

                   ถ้าคุณอยากจะจูบใครสักคนหนึ่งเหลือเกิน
          ทำเสียสิบางทีเค้าคนนั้นอาจจะกำลังต้องการจูบของคุณอยู่ก็ได้
          และถ้าคุณไม่ได้ทำ บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

                   ถ้าคุณยังคงรักใครสักคนที่คุณคิดว่าป่านนี้เค้าคงลืมคุณไปแล้ว
          จงบอกเค้าวันนี้ บางทีเค้าอาจจะยังคงรักคุณอยู่เช่นกัน
          ถ้าคุณไม่บอกเค้าวันนี้ บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

                   ถ้าคุณต้องการการกอดจากเพื่อนสักคนหนึ่ง
          บอกเค้าสิ บางทีพวกเค้าอาจกำลังอยากให้คุณกอดมากกว่าที่คุณเป็นเสียอีก
          และถ้าคุณไม่ทำวันนี้ บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

                   ถ้าคุณรู้สึกว่าเพื่อนคุณแสนดีเหลือเกิน จงบอกพวกเค้าด้วย
          เพราะเค้าเองก็อาจจะกำลังรู้สึกอย่างเดียวกับคุณเช่นกัน
          ถ้าคุณไม่ทำแล้วเค้าต้องจากไปเสียแล้ว บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

                   ถ้าคุณรักพ่อแม่ของคุณและยังไม่มีโอกาสแสดงออกมา ทำซะเถอะ
          ท่านยังอยู่ตรงนั้นเพื่อให้คุณได้มีโอกาสแสดงให้ท่านรู้
          หากท่านจากไปวันนี้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไปเสียแล้ว

paranoid

Thu, 30 Nov 2006 09:43:03 GMT

ตอนนี้ก็ได้เวลาเปลี่ยนที่อยู่อีกละ เดาซิไปไหน

เดาม่ายถูกอ่ะดิ ไปจิตเวช รพ. สมเด็จ(หลังคาแดงนั่นแหล่ะ) 4 wk แหน่ะ
เข้าสู่วันที่ 3 ละ เริ่มปรับตัวได้มากขึ้นอ่ะ ก็เริ่มรู้สึกว่าเข้ากับที่นี่ได้มากขึ้น

เอ!!!! รึเราจะเหมาะกับการอยู่นี่
....ยังไม่ขนาดนั้น เป็นแค่ Paranoid + hyperactivity อ่อนๆเองอ่ะนะ 55+
มาที่นี่เหมือนได้พักจากการที่ขึ้น ward หัวดำคร่ำเครียด เหมือนกึ่งๆมา honeymoon เล็กน้อยที่ต้องมีกิจกรรมมากกว่า
มีงาน paper ค่อนข้างมากอ่ะ แต่ด้วยความที่มีอาการปกติของ i เก๋ ที่รู้ๆๆๆกานคือ ขี้เกียจ ต้องมาปั่นงานก่อนส่งแน่ๆ
แฮะๆ รู้ตัว
- พูคิดถึงและเปนห่วงแกมากกกกกกนะ ดูแลตัวเองดีๆนะจ๊ะ จุ๊บๆส์
- คิดถึงเพื่อนๆดี ตึ๋ง แก้ว ตาล ริษา โส เจี๊ยบ จาง ไว้นัดเจอกานนะ
- จอยหายยัง ถ้าไม่หายเด๋วช้านไปช่วยเกาให้เอามะ55+
- อชิเมื่อหร่ายแกจะมาเอารูปซะที มันจะกลายเป็นของชั้นละนะ เด๋วชั้นให้เอาเค้กมาแลกหรอก ดอกเบี้ยที่ให้เก็บนาน
- lucky chom keang จ๋า ปิดเทอมเมื่อหร่ายไว้เจอกานนะ รักษาสุขภาพด้วย mate หัวโตๆเป็นห่วง
- หมูอ้วน take care นะ

อั่นนะ

Tue, 21 Nov 2006 11:28:20 GMT

ทามมายช่วงนี้มีแต่เรื่องให้คิดอยู่เรื่อย ไม่อยากคิดอะไรละ อยากตัดให้หมดเลย

ไม่มีครายให้คำตอบอารายได้ซักอย่าง มีแต่ความบึ้งตึงกับความขุ่นมัว

ทำให้เราเป็นเหมือนแค่... ไม่มีตัวตนในสายตาใคร ตอนนี้เหมือนเป็นอะไรก็ไม่รู้

เราป็นอารายของเราเนี่ย ต่อไปการได้อยู่คนเดียวอาจทำให้เราได้คิดอะไรมากขึ้น

มีเวลาให้กับความคิดของตัวเองมากขึ้นมั้ง เฮ้ออออออ!!!!!!!!!!!!!!!

พยายามหาคำตอบอยู่ ซักวันคงจะรู้ การได้รู้ดีกว่าให้มันเก็บไว้และไม่มองหน้ากัน

คุยกันตรงๆดีกว่ามั้ย เบื่อจางงง